Roken - Volgens sommige deskundigen is de verslavende kracht van roken even sterk of zelfs sterker dan die van alcohol, heroïne of cocaïne (bron: Stivoro). Eigenlijk bestaat een rookverslaving uit twee delen: de nicotineverslaving én de gedragsverslaving.

Nicotineverslaving

Tabaksproducten bevatten bijzonder veel chemische stoffen, waaronder het beruchte 'nicotine'. Dit laatste is zelf niet kankerverwekkend, maar wel verantwoordelijk voor het verslavende effect van roken. Nicotine wordt zeer snel door het lichaam opgenomen en bereikt al na enkele seconden in grote hoeveelheden uw hersenen. Daar beïnvloedt ze het centrale zenuwstelsel en uw stemming. U voelt zich relaxed, minder gespannen en wakkerder en u heeft een beter concentratievermogen.

Wanneer u stopt met roken, daalt de concentratie aan nicotine in het bloed en treden de ontwenningsverschijnselen op. Door opnieuw een sigaret op te steken, verdwijnen deze effecten snel: na een trekje van uw sigaret heeft de nicotine slechts 7 seconden nodig om een effect in uw hersenen te hebben.

Gelukkig is niet iedereen even gevoelig voor nicotineverslaving.

Gedragsverslaving

Een belangrijk deel van de verslaving zit ook tussen de oren. Als roker bent u wellicht gewend om in heel welbepaalde situaties te roken, zoals net na het eten, bij het televisiekijken, bij het uitgaan, bij een kop koffie... Wanneer u stopt met roken, worden dit wellicht de moeilijkste momenten.

Gevolgen van de verslaving

Een verslaving zorgt ervoor dat u een voortdurende behoefte naar die bewuste stof hebt. Hebt u een tijdje niet gerookt, dan merkt u dat meteen: u verlangt al vlug naar een sigaret of een ander tabaksproduct. De behoefte lijkt wat op die naar eten of drinken, maar in tegenstelling hiermee is die behoefte naar tabak niet natuurlijk, maar aangeleerd. En dat betekent meteen ook dat ze weer kan worden afgeleerd. Bovendien krijgt u, wanneer u probeert te stoppen met roken, wellicht ontwenningsverschijnselen.