Een grote longembolus is ernstig en kan een dodelijke afloop hebben als er niet snel een diagnose wordt gesteld en tot behandeling wordt overgegaan.

Kleine tot middelgrote longemboliën leiden tot kortademigheid, pijn op de borst en het ophoesten van bloed (haemoptoe). Als de embolus groot is, kan dit tot gevolg hebben dat de patiënt bleek ziet, sterk transpireert, hevige pijn op de borst heeft en zeer snel ademhaalt (tachypneu). Bewustzijnsverlies is daarbij een veelvoorkomend verschijnsel.

• 

  Verschijnselen van een embolie in andere organen

  Patiënten met een embolie in de slagaders die de darmen van bloed voorzien, kunnen last hebben van hevige buikpijn, braken en diarree.
  Een embolie in de slagaders die het oog (netvlies) van bloed voorzien, kan tot blindheid leiden. Als de slagaders volledig zijn afgesloten, kan deze blindheid blijvend zijn.
  Een embolie in de nierslagaders kan pijn in de zij en onder aan de rug (lendenen) veroorzaken, terwijl er dan ook bloedsporen in de urine kunnen voorkomen (hematurie).
  Een embolie in de beenslagaders gaat gewoonlijk gepaard met pijn in de voeten en kuiten. De tenen zien er veelal bleek of blauwachtig uit. Het aangetaste gebied kan bovendien gevoelloos zijn.

• Diagnose van hersenembolie
  CT-scans en kernspinresonantie (MRI) worden gebruikt om te bepalen waar de bloedtoevoer in een slagader door een embolus wordt afgesneden. Vooral MRI leent zich goed om op te sporen waar sprake is van afsterving van weefsel (infarct).

  Speciale echografieën, zoals dopplerechografie van de halsslagader en duplex-onderzoek, kunnen ook worden gedaan. Angiografie, waarbij röntgenfoto's van de bloedvaten worden gemaakt nadat er een contrastvloeistof is ingespoten, kan nuttige informatie opleveren als er een bloedvatoperatie nodig is na een beroerte.

  Diagnose van longembolie
  Het bloed wordt onderzocht om na te gaan of de samenstelling ervan is veranderd als gevolg van afsterven van weefsel in de longen (longinfarct).

  Angiografie kan helpen de plaats te bepalen waar de bloedtoevoer in een slagader is afgesneden. Een ventilatie-perfusiescan is een onderzoek waarbij zowel de bloedsomloop als de stroom van de ademhalingslucht door de longen kan worden onderzocht. Echografie is een nuttig onderzoek bij het opsporen van diepe veneuze trombose, een veel voorkomende oorzaak van longembolie.

  Met CT-scans en kernspinresonantie (MRI) wordt een duidelijk beeld verkregen van de longen. Deze onderzoeken helpen bij het stellen van een definitieve diagnose.

  Diagnose van embolie in andere organen
  Welke specifieke onderzoeken de arts laat doen, hangt af van het orgaan dat door de embolie is aangetast.

  Diagnostische procedures als speciale röntgenfoto's, CT-scans en kernspinresonantie (MRI) zijn nuttig bij het opsporen van de plaats waar de bloedtoevoer in een slagader is afgesneden.

  Speciale echocardiografieën als slokdarmechocardiografie kunnen helpen bij het opsporen van bloedstolsels afkomstig uit het hart, die de oorzaak van een embolie kunnen zijn.

  Behandeling van trombo-embolie
  Bij de behandeling van trombo-embolie worden middelen gebruikt die bloedstolling tegengaan (anticoagulantia) en middelen die bloedstolsels oplossen (thrombolytica).

  Veel voorgeschreven anticoagulantia zijn onder andere heparine, coumarine en aspirine. Tegenwoordig wordt laagmoleculaire heparine voorgeschreven, dat minder kans op bijwerkingen, zoals bloedingen, met zich meebrengt dan andere anticoagulantia. Veel gebruikte thrombolytica zijn onder meer streptokinase, urokinase en weefselplasmogeenactivator (tPA). Deze middelen worden per injectie toegediend.

  Als de bloedstroom plotseling ernstig wordt verstoord, kan intra-arteriële trombolyse nodig zijn om een bloedstolsel op te lossen. Bij deze behandelmethode worden thrombolytica in de betrokken slagader gespoten nadat de plaats waar deze is geblokkeerd door middel van arteriografie in beeld is gebracht. Bij arteriografie worden röntgenfoto's gemaakt van een slagader waar van tevoren een contrastvloeistof is ingespoten.

  Chirurgische behandeling van embolie
  Bij de chirurgische behandeling van een embolie worden operaties verricht als embolectomie (verwijdering van de embolus) en katheterisatie. Bij die laatste ingreep wordt de embolus verwijderd met behulp van een katheter (een dunne, flexibele buis) die in de verstopte slagader wordt ingebracht. Aan het begin van de katheter zit een ballonnetje dat wordt opgeblazen als het de embolus is gepasseerd. Vervolgens wordt de katheter langzaam teruggehaald, waarbij het bloedstolsel mee naar buiten wordt getrokken.

  Behandeling van luchtembolie
  Bij luchtembolie wordt de patiënt in de ligging van Trendelenburg geplaatst, waarbij het bekken hoger komt te liggen dan het hoofd. In deze houding kan de lucht zich verplaatsen naar de onderste helft van het lichaam. De patiënt wordt ook op de linkerzijde gelegd; zo wordt voorkomen dat er lucht komt in de longslagaders. Zuurstof wordt toegediend om ervoor te zorgen dat het zuurstofgehalte van het bloed niet te laag wordt (hypoxemie). In ernstige gevallen kan het nodig zijn een holle naald in de rechterboezem in te brengen om de lucht door die naald naar buiten te zuigen (aspireren). Als deze behandelmethode geen succes heeft, kan een openhartoperatie uitkomst bieden om de lucht uit het blootgelegde hart weg te zuigen.

  Behandeling van vetembolie
  Een vetembolie wordt behandeld door toediening van zuurstof, anticoagulantia als heparine en injectievloeistoffen als laagmoleculair dextran, een vloeistof die de doorstroming van bloed bevordert op plaatsen waar er sprake is van een trage bloedstroom.

  Complicaties van embolie
  De complicaties die bij een embolie optreden, zijn het gevolg van een verminderde of geheel afgesneden bloedtoevoer naar de organen of weefsels die door de betrokken slagader van bloed worden voorzien.

  Een beroerte is een ernstige complicatie van een embolie in de hersenslagaders. Een embolie kan echter in elke willekeurige slagader optreden, waardoor het orgaan dat bloed ontvangt van die slagader, kan afsterven. Behalve de hersenen worden vooral de longen, de ogen, de nieren, de darmen en de benen getroffen door een embolie. Zonder snelle diagnose en onmiddellijke behandeling kan een embolie blijvende schade aan de weefsels toebrengen. In deze gevallen betekent een afsluiting dat er risico is van blijvend verlies van weefsel aan de stroomafwaartse kant van de afsluiting.

  Een embolie in de darm betekent mogelijk de noodzaak tot verwijdering van een gedeelte van de darm, een embolie in een been kan verlies van (een deel van) dat been betekenen.

• Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Een beroerte is vaak het gevolg van bepaalde risicofactoren die zich in de loop van het leven opstapelen.

Een beroerte of cerebrovasculair accident is een plotse onderbreking van de bloedstroom naar een bepaald deel van de hersenen. Hierdoor sterft een aantal hersencellen af.

• Beroerte
• Beroerte Medische Behandelingen
• Embolie
• Trombose
• Hersenbloeding

HOOFDMENU

• Hoe werkt het hart?
• Hartziekten
• Vaatziekten
• Beroerte
• Medische onderzoeken
• Behandeling en operatie
• Info voor hartpatiënten
• Medicijnen (bijsluiters)
• Risicofactoren
• Woordenboek
• Steun ons met uw kennis!

Wat zijn de gevolgen van een beroerte in de rechter hersenhelft?

Elke hersenhelft controleert de tegenovergestelde lichaamshelft. Een hersenbloeding in de rechter hersenhelft kan dan ook leiden tot motorische stoornissen of verlamming van de linker lichaamshelft. Bijgevolg kunnen er problemen optreden in de uitvoering van dagelijkse activiteiten, zoals kleden of eten. Sommige patiënten aanvaarden hun fysieke beperkingen niet. Sommigen verliezen hun korte termijn geheugen.

Wat zijn de gevolgen van een beroerte in de linker hersenhelft?
Een hersenbloeding in de linker hersenhelft kan leiden tot motorische stoornissen of verlamming van de rechter lichaamshelft. De linker hersenhelft controleert de spraak en het denkvermogen. Er kunnen dus ook spraakstoornissen optreden.

Wat is een TIA?
Een TIA is voluit een 'tijdelijk ischemisch accident', met andere woorden: een soort miniberoerte van voorbijgaande aard, veroorzaakt door een embolie of trombose.
TIA's worden veroorzaakt doordat het bloed niet voluit naar de hersenen kan stromen. Ze zijn echter niet zo ernstig dat ze resulteren in de dood van hersencellen. Een TIA verhoogt wel de kans om een echte beroerte te ontwikkelen.
Een patiënt kan verschillende TIA's hebben vooraleer er een beroerte optreedt. De symptomen van een TIA verdwijnen geleidelijk binnen de 24 uur. De gevolgen van een beroerte daarentegen kunnen blijvend zijn.

Woordenlijst

Embolie: een bloedklonter die vanuit het hart of een slagader naar een orgaan stroomt.

Trombose: de vorming van een trombus of bloedklonter.

U hebt niet gevonden wat je zocht?

Correcties en/of opmerkingen zijn altijd welkom. Ook eventuele ontbrekende artikelen kunnen hier gemeld worden.