Wanneer spataders, ondanks maatregelen pijn blijven uitlokken is een operatie nodig.

De heelkundige behandeling van spataders evolueert volop. Vaatchirurg Marianne de Maeseneer van het Antwerpse Universitaire Ziekenhuis licht het probleem toe en geeft uitleg over de nieuwste technieken toe.

Wanneer we rechtop staan moet het bloed vanuit onze benen, tegen de zwaartekracht in door onze aders (de venen) omhoog stromen om het hart te bereiken. Om ervoor te zorgen dat het bloed niet kan terugstromen, zijn de aders voorzien van eenrichtingskleppen waarvan de twee helften precies tegen elkaar liggen. Het bloed duwt de kleppen uiteen, maar als het terug wil stromen worden de kleppen dichtgedrukt. Door een verzwakking van de wand van de oppervlakkige beenaders kunnen deze uitzetten. De aders verliezen hun elasticiteit en de kleppen sluiten niet meer naar behoren. Dan ontstaan er spataders (varices).

• 

  Welke gevolgen heeft dit?

  Afgezien van het esthetische aspect, zijn spataders vaak - maar niet altijd - pijnlijk en veroorzaken ze een zwaar, vermoeid gevoel in de benen. Soms geven ze jeuk aan het onderbeen en de enkel of opgezwollen enkels. Ook flebitis, huidontsteking, eczeem en open wonden komen voor. Deze symptomen kunnen worden verlicht door te bewegen (zwemmen, wandelen en fietsen zijn ideaal), de benen regelmatig omhoog te leggen, koude beendouches te nemen, steunkousen te dragen en eventueel medicatie te nemen die de werking van de aders ondersteunt.

  Wanneer is een operatie nodig?

  Indien spataders ondanks de eerder genoemde maatregelen pijn of andere symptomen blijven uitlokken of wanneer er verwikkelingen optreden. Soms wordt ook om zuiver esthetische redenen tot een ingreep besloten.

  Wat houden de klassieke heelkundige ingrepen in? Droogspuiten (scleroseren) wordt toegepast voor kleinere spataders. In de ader wordt een stof gespoten die de aderwanden prikkelt zodat ze aan elkaar gaan kleven, er geen bloed meer doorheen kan en de ader verschrompelt. Na de injectie wordt een drukverband aangelegd. Meestal zijn meerdere sessies nodig. Voorgrotere, kronkelige aders wordt klassiek gekozen voor een stripping.

  De belangrijkste oppervlakkige beenader is de vena saphena magna die van de enkel tot aan de lies loopt. Hierin maakt de chirurg een sneetje ter hoogte van de lies, om hem vlak aan zijn monding in de diepe ader af te binden. Vervolgens wordt een flexibel plastieken buisje (een stripper) ingevoerd en een insneden gemaakt net onder de knie om de stripper door de ader te leiden. Vervolgens wordt de ader met behulp van de stripper verwijderd. Om kleinere vertakkingen te verwijderen worden elders op het been nog kleine incisies gemaakt. Helaas kan geen enkele behandeling het ontstaan van nieuwe spataders voorkomen. 5 jaar na de ingreep krijgt 5 tot 10 % van de patiënten er opnieuw mee te maken, zelfs na een perfect uitgevoerde operatie.

  

• En waaruit bestaan de nieuwe technieken?

  •Een recente techniek is de foam-sclerotherapie waarbij de vloeistof voor het inspuiten 'opgeschuimd' wordt door toevoeging van lucht. Hierdoor moet minder product ingespoten worden om toch een beter contact te krijgen tussen het product en de vaatwand. Onder echocontrole wordt de verplaatsing van het schuim door de ader gevolgd. Met deze techniek kunnen ook grotere aders worden gescleroseerd.
  •Een nieuwe ingreep die meer en meer wordt toegepast, is de laserbehandeling. Via een katheter in de ader wordt stoom geproduceerd die de ader van binnenuit verbrandt. Na de ingreep, die in daghospitalisatie gebeurt, draagt de patiënt een drietal weken steunkousen. Het grote voordeel is dat de patiënt in principe snel opnieuw mobiel is en er geen insnede in de lies nodig is.
  •De radiofrequente ablatie is vergelijkbaar met de laserbehandeling. Alleen wordt in dit geval via de ingebrachte katheter radiofrequente energie toegediend die de ader binnenin beschadigt waardoor hij ter plekke zal verdrogen.

• Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

• 

Steun ons door dit artikel op één van uw social-networks te plaatsen zoals facebook, twitter, enz...Klik op één van de bovenstaande icoontjes en publiceer. Ook een link op uw blog of persoonlijke website is zeer welkom. Alvast bedankt!

Je hart is de motor.

Tot de bloedvaten behoren slagaders , kleine aders en aders. In deze bloedvaten bevindt zich bijna al het bloed.

• Aderverkalking-atherosclerose
• Aneurysma behandeling
• Arterioveneuze fistel
• Bloeddruk
• Etalagebenen
• Fenomeen van Raynaud
• Oppervlakkige tromboflebitis
• Spataders / Spataderen
• Trombose - Longembolie
• Vernauwing van de halsslagader
• Vernauwing van de beenslagaders

HOOFDMENU

• Hoe werkt het hart?
• Hartziekten
• Vaatziekten
• Beroerte
• Medische onderzoeken
• Behandeling en operatie
• Info voor hartpatiënten
• Medicijnen (bijsluiters)
• Risicofactoren
• Woordenboek
• Steun ons met uw kennis!

De slagaders, die sterk, flexibel en veerkrachtig zijn, voeren het bloed weg van het hart en ondervinden de bloeddruk. Doordat ze veerkrachtig zijn, worden ze vanzelf nauwer wanneer het hart zich tussen twee slagen door ontspant, waardoor ze bijdragen aan het op peil houden van de bloeddruk. De aders vertakken zich tot steeds dunnere bloedvaatjes, waarvan de dunste ‘arteriolen' worden genoemd. Slagaders en arteriolen hebben gespierde wanden, waardoor de diameter van het bloedvat en dus de hoeveelheid bloed die naar een bepaald deel van het lichaam stroomt, kan worden aangepast.

Capillairen,bloedvaatjes met een zeer dunne wand. Ze vormen een brug tussen de slagaders, die het bloed van het hart wegvoeren, en de aders, die het bloed terugvoeren naar het hart. Via de dunne wanden van de haarvaten kunnen zuurstof en voedingsstoffen uit het bloed in de weefsels worden opgenomen en afvalstoffen uit de weefsels aan het bloed worden afgegeven.

Vanuit de haarvaten stroomt het bloed naar dunne aders, ‘venulen' genaamd, en van daaruit naar grotere aders die het weer naar het hart terugvoeren. Aders hebben veel dunnere wanden dan slagaders, voornamelijk vanwege de druk die in de aders veel lager is. Aders worden wijder wanneer er zich meer vloeistof in bevindt. Sommige aders, vooral die in de benen, zijn voorzien van kleppen die voorkomen dat het bloed terugstroomt. Wanneer deze kleppen lekken, kunnen de aders door het zich ophopende bloed uitrekken en langer en gekronkeld worden. Dergelijke verwijde kronkelige aders worden ‘spataders' genoemd. (zie Spataders)

Als een bloedvat openbarst, scheurt of wordt aangesneden, ontstaat er een bloeding. Het bloed kan dan uit het lichaam stromen (uitwendige bloeding) of in de ruimte tussen de organen of in de organen zelf stromen (inwendige bloeding).

U hebt niet gevonden wat je zocht?

Correcties en/of opmerkingen zijn altijd welkom. Ook eventuele ontbrekende artikelen kunnen hier gemeld worden.