MRI is een onderzoeksmethode waarbij met behulp van magnetische technieken delen van het menselijk lichaam in beeld gebracht worden.

Er wordt gebruikgemaakt van een grote magneet met een sterk magnetisch veld, waarin kleine bouwsteentjes van het lichaam in trilling worden gebracht. Dit noemt men resonantie. Een computer zet deze trilling om in beeld. Deze techniek heet Magnetic Resonance Imaging (MRI). Het afbeelden van bloedvaten met MRI heet Magnetische Resonantie Angiografie (MRA).

• 

   

• Beschadigd hartweefsel

  Met MRI kan men het hart en de bloedvaten afbeelden. Zo is onder meer het onderscheid te zien of er sprake is van een beschadigd stuk hartweefsel na een hartinfarct), een stuk weefsel met zuurstoftekort en weefsel dat gezond is.

Bloedvaten
Op beelden van de bloedvaten is precies te zien waar zich vernauwingen, scheurtjes of andere afwijkingen (bijvoorbeeld een aneurysma) bevinden.

Operatie
MRI wordt ook gebruikt om de resultaten te bekijken van een bypassoperatie, of een operatie bij een aangeboren hartafwijking. Hierbij kan de bloedstroom in de kransslagaderen en de stroomsnelheid van het bloed in de hartholten en langs de hartkleppen in beeld worden gebracht.

Onderzoek
De patiënt neemt plaats op een onderzoekstafel die in een tunnel wordt geschoven. De tunnel is aan beide uiteinden open. Het lichaamsdeel dat wordt onderzocht, ligt in het midden van de tunnel. Het apparaat maakt tijdens het maken van de foto's een monotoon, tikkend geluid. Intussen houdt de laborant door middel van een koptelefoon en een microfoon contact met de patiënt. De patiënt wordt gevraagd om heel stil te liggen omdat bewegingen het beeld verstoren. Soms is het nodig een band aan te brengen om het lichaamsdeel dat onderzocht wordt, om bewegen te voorkomen. .

In enkele gevallen wordt er nog een tweede serie opnamen gemaakt met behulp van contrastvloeistof. Het contrastmiddel wordt via een infuus ingespoten. Deze vloeistof zorgt dat het hart en de bloedvaten beter zichtbaar worden.

Metalen voorwerpen
Omdat er gebruik wordt gemaakt van een sterk magnetisch veld mogen er geen magnetische of metalen voorwerpen in de buurt van het apparaat komen. Mensen met een pacemaker of interne defibrillator (ICD) mogen dit onderzoek niet ondergaan, omdat het magneetveld de pacemaker of ICD kan beschadigen. Mensen waarbij een metalen voorwerp in het lichaam (zoals een hartklep of een vaatclip) is aangebracht, moeten eerst contact opnemen met hun arts. Dat geldt ook voor vrouwen die zwanger zijn.

Het onderzoek duurt een halfuur tot een uur.

MRI-onderzoek van het hart is een techniek die steeds vaker wordt toegepast, maar nog niet tot de standaardonderzoeken behoort.

• 

  MRI-scan is ongevaarlijk
  De magnetische straling van een MRI-scan is ongevaarlijk. Daarin verschilt een MRI-scan van een thoraxfoto of een CT-scan, die gebruik maken van röntgenstraling. De contraststof die soms moet worden toegediend om een duidelijk plaatje te krijgen, is minder schadelijk voor de nieren dan de jodiumrijke contraststof bij röntgenopnames.

• Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Soorten medische onderzoeken

Men heeft wel veel over medische onderzoeken gehoord, maar wat voor onderzoeken zijn er eigelijk?

• CT-scan
• Duplex onderzoek
• Echocardiografie
• Electrofysiologisch onderzoek
• Hartfilmpje ECG
• Hartkatheterisatie
• Hartscintigrafie (MUGA)
• Holterfoon
• Inspanningstest
• Isotopenonderzoek
• MRI
• Röntgenonderzoek

HOOFDMENU

• Hoe werkt het hart?
• Hartziekten
• Vaatziekten
• Beroerte
• Medische onderzoeken
• Behandeling en operatie
• Info voor hartpatiënten
• Medicijnen (bijsluiters)
• Risicofactoren
• Woordenboek
• Steun ons met uw kennis!

Kenmerkend voor iemand met angst voor ziekten is dat zo iemand zich niet of slechts kort laat geruststellen door de dokter. Ook al heeft uitgebreid medisch onderzoek niets aan het licht gebracht, steeds weer duikt de angst op dat hij of zij een ernstige ziekte onder de leden heeft. De vraag is natuurlijk, hoe komt het dat iemand zich ondanks geruststellende uitslagen van de onderzoeken zulke zorgen blijft maken? Wanneer iemand zich zorgen maakt over het hart (bij pijn of druk op de borst) dan verdwijnt de angst als ook het onaangename gevoel op de borst vermindert.
paniek
Als iemand angst voor ziekten heeft, zal hij of zij voortdurend alert zijn op tekenen van (on-)gezondheid. Vaak gebeurt het dat mensen die nogal zorgelijk zijn waar het hun gezondheid betreft als kind geconfronteerd zijn met ziekten. Zij hadden bijvoorbeeld een chronisch zieke vader moeder, broer of zus. Soms zijn zij zelf vaak ziek geweest. Het overlijden van een familielid kan een haast onuitwisbare indruk hebben gemaakt. Dergelijke ervaringen leiden vaak tot daarbij passende overtuigingen, over de eigen kwetsbaarheid. In concrete situaties geven die overtuigingen aanleiding tot gedachten als 'Ik heb een zwakke gezondheid' of 'ik ben bijzonder vatbaar voor ernstige, dodelijke ziekten' of 'het is een wonder dat ik nog leef'. Deze gedachten worden niet expliciet geformuleerd en men noemt ze daarom wel 'automatische gedachten'. Ze bepalen het gedrag, de waarneming en emoties. Ze maken angstig.
Gedragsveranderingen
De angst voor ziekte kan ook tot gedragsveranderingen leiden, die zelf weer gevolgen hebben voor de gezondheid en aanwezigheid van lichamelijke verschijnselen. Iemand kan minder naar buiten gaan om besmettingen te voorkomen, zich zelf ontzien om uitputting te voorkomen. Deze gedragsveranderingen kunnen ook leiden tot verzwakking en daarmee tot meer lichamelijke klachten zoals gevoelens van vermoeidheid. Deze gevoelens kunnen weer voedsel geven aan de gedachte dat men ziek is. Dan wordt natuurlijk de vraag gesteld, wat is er met mij aan de hand? Het antwoord laat zich raden.
Geruststelling
Een ander belangrijk gedrag voor de in stand houding van de angst voor ziekten is het zoeken van geruststelling, bij de dokter. Elke keer dat men opgelucht (verschijnselen nemen af) de wachtkamer van de dokter uit komt wordt de automatische gedachte,' ik ben zwak, ik kan de angst voor de risico's van het leven niet aan', nogmaals ondersteund. Men raakt er van overtuigd niet zonder de steun van de dokter te kunnen leven.