Voor een hartscintigrafie is geen speciale voorbereiding nodig. U mag normaal eten en drinken.

Bij dit onderzoek wordt gekeken naar de pompfunctie van uw hart. Anders gezegd kijkt men naar het percentage van de hoeveelheid bloed in het hart die per hartslag doorgepompt wordt in de bloedvaten.

Het rustonderzoek duurt een tot anderhalf uur. Het inspanningsonderzoek duurt ongeveer twee uur. Het inspanningsonderzoek wordt uitgevoerd met behulp van een hometrainer (fietsen). Kunt u onvoldoende fietsen of om een andere reden geen inspanning leveren? Dan kan door toediening van een medicijn (adenosine) een kunstmatig inspanningseffect worden opgewekt. Bij beide onderzoeken krijgt u een licht radioactieve vloeistof toegediend. Het hartspierweefsel neemt deze vloeistof op en zendt gedurende een beperkte tijd zwakke straling uit. Daardoor is het mogelijk met een gammacamera het hart af te beelden. De cardioloog krijgt op deze manier informatie over de doorbloeding van uw hart. Zo kan bijvoorbeeld worden nagegaan of er bij inspanning een slechtere doorbloeding optreedt of hoe groot een hartinfarct is geweest. De gebruikte hoeveelheid radioactiviteit is zeer gering en heeft geen schadelijke gevolgen voor uw lichaam en uw omgeving. Het onderzoek heeft ook geen bijwerkingen. Het stralingsrisico is namelijk verwaarloosbaar klein.

• 

  Voorbereiding op het rustonderzoek

  
  Belangrijk: 24 uur tevoren mag u GEEN koffie, thee, cola, cacao of banaan gebruiken.
  U mag een licht ontbijt, bijvoorbeeld één boterham met beleg (geen kaas) gebruiken. Verder zijn er geen speciale voorbereidingen nodig. U mag koffie of thee drinken. Bij diabetes mag u zich gewoon aan uw dieet houden. Informatie over de medicijnen die u gebruikt is belangrijk. Breng daarom uw medicijnkaart mee. Bij diabetes mag u zich gewoon aan uw dieet houden, echter geen koffie of thee enzovoort.
  Voor het inspanningsonderzoek is het soms nodig twee dagen tevoren (48 uur) met het gebruik van bepaalde medicijnen te stoppen. De cardioloog geeft dit aan. Volg deze richtlijn altijd op. Direct na het onderzoek moet u deze medicijnen weer volgens voorschrift gebruiken.
  Bepaalde medicijnen zoals persantin (dipyridamol), asasantin en theofylline (theolair, euphyllin) moeten, in overleg met de cardioloog, ALTIJD twee dagen (minstens 48 uur) voor het inspanningsonderzoek worden gestopt.

  Bent u zwanger of denkt u dat te zijn, of geeft u borstvoeding, neem dan van tevoren telefonisch contact op met de afdeling Nucleaire Geneeskunde. Het onderzoek kan in overleg met uw behandelend arts zo nodig uitgesteld worden.

  Rustonderzoek
  Een medisch nucleair werker haalt u op uit de wachtkamer en allereerst wordt een infuusnaald ingebracht in een ader van uw arm. Daarna krijgt u een licht radioactieve vloeistof toegediend via de infuusnaald die vervolgens wordt verwijderd. Na dertig minuten kunnen de foto's worden gemaakt. In de tussenliggende tijd kunt u terug naar de wachtkamer waar u direct een beker vla of melk te drinken krijgt. Twintig minuten later krijgt u nog twee bekers water te drinken. Dit is allemaal nodig om zo optimaal mogelijk foto's te kunnen maken. Als het uw beurt is haalt een medisch nucleair werker u op uit de wachtkamer. Eerst krijgt u op het bovenlichaam plakkers om uw hartslag tijdens het onderzoek te registreren en vervolgens worden de foto's gemaakt. U ligt daarbij in principe op uw buik terwijl de gammacamera onderlangs om uw hart heen draait. Als het niet anders kan mag u op de rug liggen. Het maken van de foto's duurt 25 minuten. Als de foto's gemaakt zijn is het onderzoek klaar en mag u gaan. U wordt geadviseerd, voordat u de afdeling verlaat, zo mogelijk, nog eenmaal uit te plassen. U krijgt een afspraak voor het inspanningsonderzoek mee.

  Inspanningsonderzoek met fietsen
  Een medisch nucleair werker haalt u op uit de wachtkamer en allereerst wordt een infuusnaald ingebracht in een ader van uw arm. Op het bovenlichaam worden plakkers aangebracht om de hartslag tijdens het onderzoek te kunnen registreren.
  U gaat fietsen op een hometrainer. Draag daarom gemakkelijk zittende kleding, bijvoorbeeld een lange broek en schoenen met vlakke zolen. Tijdens het fietsen beoordeelt de nucleair geneeskundige regelmatig het ECG en wordt met tussenpozen uw bloeddruk gemeten. Bij maximale inspanning krijgt u de radioactieve vloeistof toegediend. Daarna moet u nog twee minuten fietsen. De fietstest duurt vijf tot tien minuten.

  U kunt vervolgens wat uitrusten in een speciale wachtruimte, waar uw hartslag nog wordt gecontroleerd met een ECG-monitor. Na dertig minuten kunnen de foto's worden gemaakt op dezelfde manier als bij het rustonderzoek. Eerst krijgt u nog een beker vla of melk te drinken. Twintig minuten later nog eens twee bekers water te drinken. Vlak voor het maken van de foto's wordt de infuusnaald verwijderd. Als de foto's gemaakt zijn, is het onderzoek klaar en mag u gaan. U wordt geadviseerd, voordat u de afdeling verlaat, zo mogelijk, nog eenmaal uit te plassen.

  Inspanningsonderzoek met medicijn
  Een medisch nucleair werker haalt u op uit de wachtkamer en allereerst wordt een infuusnaald ingebracht in een ader van uw arm. Op het bovenlichaam worden plakkers aangebracht om de hartslag tijdens het onderzoek te kunnen registreren.
  In liggende houding krijgt u via de infuusnaald, gedurende enkele minuten, een medicijn toegediend (adenosine). Daardoor treedt kunstmatig een inspanningseffect op. Hierbij kunnen kortdurend klachten optreden zoals hoofdpijn, warm gezicht, duizeligheid, pijn op de borst, wat kortademigheid, misselijkheid en buikklachten. Deze klachten verdwijnen zodra het medicijn niet meer wordt toegediend.
  De nucleair geneeskundige beoordeelt regelmatig het ECG terwijl de bloeddruk met tussenpozen wordt gemeten. Halverwege het onderzoek wordt de radioactieve vloeistof toegediend. Deze test duurt zes minuten.
  U kunt daarna wat uitrusten in een speciale wachtruimte. Daar wordt uw hartslag gecontroleerd met een ECG-monitor. Eerst krijgt u nog een beker vla of melk te drinken. Een half uur tot 45 minuten later krijgt u nog eens twee bekers water. Na ongeveer zestig minuten kunnen de foto's worden gemaakt op dezelfde manier als bij het rustonderzoek. Vlak voor het maken van de foto's wordt de infuusnaald verwijderd.

  Als de foto's gemaakt zijn, is het onderzoek klaar en mag u gaan. U wordt geadviseerd, voordat u de afdeling verlaat, zo mogelijk, nog eenmaal uit te plassen.

  Uitslag van het onderzoek
  Over het algemeen worden de foto's na afloop van het onderzoek eerst door een nucleair geneeskundige bekeken. Als de foto's voldoende informatie opleveren, om een goede diagnose te kunnen stellen, kunt u naar huis of naar de afdeling terug. 
  Op een later tijdstip zal de arts de foto's beter bekijken en beoordelen. Hij zal er een verslag over schrijven, en dit aan uw medisch dossier toevoegen. De arts, specialist of huisarts die het onderzoek heeft aangevraagd krijgt een kopie van de uitslag. Deze hele procedure neemt over het algemeen 4 werkdagen in beslag.

• Alle documenten op deze sites zijn louter informatief en mogen niet beschouwd worden als rechtsgeldige documenten.De vzw kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de informatie op deze website. Hoewel het onze bedoeling is om bijgewerkte en juiste informatie te verspreiden, kunnen we geen perfect resultaat garanderen. Eventuele onjuistheden die ons worden gesignaleerd, zullen we zo spoedig mogelijk verbeteren.

Soorten medische onderzoeken

Men heeft wel veel over medische onderzoeken gehoord, maar wat voor onderzoeken zijn er eigelijk?

• CT-scan
• Duplex onderzoek
• Echocardiografie
• Electrofysiologisch onderzoek
• Hartfilmpje ECG
• Hartkatheterisatie
• Hartscintigrafie (MUGA)
• Holterfoon
• Inspanningstest
• Isotopenonderzoek
• MRI
• Röntgenonderzoek

HOOFDMENU

• Hoe werkt het hart?
• Hartziekten
• Vaatziekten
• Beroerte
• Medische onderzoeken
• Behandeling en operatie
• Info voor hartpatiënten
• Medicijnen (bijsluiters)
• Risicofactoren
• Woordenboek
• Steun ons met uw kennis!

Kenmerkend voor iemand met angst voor ziekten is dat zo iemand zich niet of slechts kort laat geruststellen door de dokter. Ook al heeft uitgebreid medisch onderzoek niets aan het licht gebracht, steeds weer duikt de angst op dat hij of zij een ernstige ziekte onder de leden heeft. De vraag is natuurlijk, hoe komt het dat iemand zich ondanks geruststellende uitslagen van de onderzoeken zulke zorgen blijft maken? Wanneer iemand zich zorgen maakt over het hart (bij pijn of druk op de borst) dan verdwijnt de angst als ook het onaangename gevoel op de borst vermindert.
paniek
Als iemand angst voor ziekten heeft, zal hij of zij voortdurend alert zijn op tekenen van (on-)gezondheid. Vaak gebeurt het dat mensen die nogal zorgelijk zijn waar het hun gezondheid betreft als kind geconfronteerd zijn met ziekten. Zij hadden bijvoorbeeld een chronisch zieke vader moeder, broer of zus. Soms zijn zij zelf vaak ziek geweest. Het overlijden van een familielid kan een haast onuitwisbare indruk hebben gemaakt. Dergelijke ervaringen leiden vaak tot daarbij passende overtuigingen, over de eigen kwetsbaarheid. In concrete situaties geven die overtuigingen aanleiding tot gedachten als 'Ik heb een zwakke gezondheid' of 'ik ben bijzonder vatbaar voor ernstige, dodelijke ziekten' of 'het is een wonder dat ik nog leef'. Deze gedachten worden niet expliciet geformuleerd en men noemt ze daarom wel 'automatische gedachten'. Ze bepalen het gedrag, de waarneming en emoties. Ze maken angstig.
Gedragsveranderingen
De angst voor ziekte kan ook tot gedragsveranderingen leiden, die zelf weer gevolgen hebben voor de gezondheid en aanwezigheid van lichamelijke verschijnselen. Iemand kan minder naar buiten gaan om besmettingen te voorkomen, zich zelf ontzien om uitputting te voorkomen. Deze gedragsveranderingen kunnen ook leiden tot verzwakking en daarmee tot meer lichamelijke klachten zoals gevoelens van vermoeidheid. Deze gevoelens kunnen weer voedsel geven aan de gedachte dat men ziek is. Dan wordt natuurlijk de vraag gesteld, wat is er met mij aan de hand? Het antwoord laat zich raden.
Geruststelling
Een ander belangrijk gedrag voor de in stand houding van de angst voor ziekten is het zoeken van geruststelling, bij de dokter. Elke keer dat men opgelucht (verschijnselen nemen af) de wachtkamer van de dokter uit komt wordt de automatische gedachte,' ik ben zwak, ik kan de angst voor de risico's van het leven niet aan', nogmaals ondersteund. Men raakt er van overtuigd niet zonder de steun van de dokter te kunnen leven.